Verslag van onze fietstocht naar Parijs

Helaas was het ons onderweg niet gelukt internetcafeetjes te vinden en jullie via onze website op de hoogte te houden van ons avontuur op de fiets. Daarom volgt hieronder een korte samenvatting van onze fietstocht vanuit ’s-Gravenzande naar Parijs!

Dag 1: “Aangespoeld in Essen”
’s-Gravenzande – Essen (112 km)

Na een leuk interview op de Westlandse Radio werd het startschot gegeven en vertrokken wij richting het zuiden. Helaas begon het langs de Maasdijk al te regenen en is het die dag eigenlijk niet meer gestopt. Ook stond er een forse tegenwind, maar wij hadden er zin in en fietsten gewoon door. Na een paar uur waren we door ons doorzettingsvermogen helaas twee verzopen katjes, want zelfs ons regenjasje konden de hoeveelheid regen niet aan. Het ging helemaal los en we kwamen op het punt “natter worden we toch niet” en fietsten vrolijk door richting Roosendaal. Twee warme worstenbroodjes gingen er goed in en na een lekke band in Numansdorp (gelukkig waren we in de buurt van een fietsenmaker en konden we 20 min later weer onze weg vervolgen) kwamen we aan het einde van de middag aan op een camping in Essen. Een hele aardige boer ving ons op en we mochten in een caravan slapen die op het terrein stond. Ook mochten onze kleren bij hem in de droger, dus dat was echt super! Na een warme douche en een lekkere pasta vielen we in de caravan in slaap.

Dag 2: “Mag ik in uw achtertuin slapen?”
Essen – Lier (60 km)

 ’s Ochtends waren we al op tijd wakker omdat we weer onze tocht wilden vervolgen. Helaas was de lucht donker grijs en vielen er nog steeds forse buien. We hebben gewacht tot het ergste voorbij was en rond de middag vertrokken we richting Leuven/Antwerpen. Gelukkig hebben we tot het juiste moment gewacht en zijn we die dag niet nat geregend. Onderweg gestopt voor een lekker kopje soep en begonnen we kijken waar we die nacht wilden slapen. Eigenlijk hadden we er wel op gerekend dat we hier en daar een camping tegen zouden komen. Helaas was dat niet het geval, er bleek geen camping in een omtrek van 30 km aanwezig te zijn. Helaas was de VVV in Lier 5 min gesloten toen we daar aankwamen, maar de eigenaar van een theehuis raadde ons een Bed & Breakfast aan niet ver bij Riel vandaan. Daar aangekomen deed helaas niemand open en zag het er verdacht stil uit. Met de hoop dat de mensen nog wel thuis zouden komen en even boodschappen aan het doen waren, zijn we in de achtertuin gaan zitten en hebben we eten gekookt op ons gasflesje. Toen zelfs de afwas was gedaan, besloten we bij de buren aan te bellen en die vertelden ons dat de eigenaar van het B&B op vakantie was! We vroegen of we dan misschien ons tentje bij hen in de achtertuin mochten zetten en ze boden ons toen zelfs hun schuurtje aan. We hebben daar heerlijk (droog) geslapen en ’s ochtends kregen we zelfs een ontbijtje!  

Dag 3: “Pech met de as van de bobkar…”
Lier – Bevekom (62 km)

We waren vroeg opgestaan en vandaag volgden we nog steeds de route die we hadden uitgestippeld via google maps. Helaas zijn er in Belgie niet zoveel fietspaden als in Nederland, waardoor we genoodzaakt waren vooral langs N-wegen te fietsen. Tot onze verbazing kwamen we op een gegeven moment een paddestoel tegen. Deze “paddenstoelenroute” leidde ons door weilanden en langs een kanaal naar Leuven. Helaas stond 1 paddestoel een slagje gedraaid, waardoor we 2 km zijn omgefietst naar het centrum. Leuven bleek een ontzettend mooie stad te zijn, we waren er allebei nog nooit geweest. Na een lekkere lunch op de grote markt en wat sight-seeing was het tijd om de route van het boekje “Fietsen naar Parijs” van Paul Benjaminse op te pakken. Het was tot het einde een leuke route en heel duidelijk aangegeven. We besloten een camping op te gaan zoeken in Bevekom, al was het eigenlijk iets te dichtbij. Het liefst wilden we wat meer kilometers maken, maar na onze ervaring van de dagen ervoor kun je er niet op gokken dat je ”zomaar” een camping tegenkomt. Inmiddels waren we in Belgie de taalgrens overgestoken, waar we achter kwamen bij de Spar toen we boodschappen aan het doen waren. Aangekomen bij de camping begon het weer te regenen en besloten we in een caravan te slapen. Toen… dachten we dat het einde avontuur was… Erik haalde de bobkar van zijn fiets en bleek het schroefdraad van de as lam te zijn! Hierdoor kan de as niet meer vastgedraaid worden en de bobkar dus niet bevestigd worden aan de fiets! Owjee, wat nu? Zou er in de omgeving een bob-yak-kar as te koop zijn? Konden we nog wel verder morgen? Hoe gaan we dit oplossen? De campingeigenaar was zo aardig om ons te helpen en is met Erik verschilldende fietsenwinkels af gegaan in de buurt. Uiteindelijk zijn ze helemaal terug naar Leuven gereden en had één fietsenwinkel de as op voorraad! We waren zo opgelucht. Om dat te vieren hebben we een lekker biefstukje gebakken met een goed glas rode wijn. We konden de volgende dag gewoon weer verder!

Dag 4: “Owjeej, een lekke band!”
Bevekom – Profondeville (86 km)

Vol goede moed vertrokken we ’s ochtends weer richting het zuiden. Onze eerste stop was in Hoegaarden, waar wij een bruisend plaatsje verwachtte met veel terrasjes, maar het tegendeel was helaas waar. Na wat boodschapjes bij de spar voor onze lunch reden we verder om de RAVeL 2 route op te pakken richting Namur. Een mooi fietspad door het bos, licht stijgend over een voormalig spoorweggetje. Op een gegeven moment ging het hard bergafwaarts en sjeesden we zo het leuke en gezellige stadje Namur in. Na wat rondtouren kris kras door de stad en een paar mooie foto’s, begon het gedeelte van de fietstocht langs de Maas. Helaas af en toe kasseien, maar de route was erg mooi. We kregen 5 km voor de camping nog wel een lekke band. Geen paniek, we pakten er wat tukkies bij en na 20 min was het weer gefixt. Aangekomen op de camping zette we ons tentje op, hebben we lekker eten gekookt en zijn we in het plaatselijke cafeetje nog een Duveltje/Kriekje gaan drinken om vervolgens heerlijk in slaap te vallen.

Dag 5: “Wie wil mijn geiten kopen?”
Profondeville – Forges (85 km)

We stonden op een veldje op de camping in Profondeville met meer trekkers en fietsers. Toen we om 9 uur ons ontbijtje gingen  maken, bleek dat erg laat te zijn. Voor de rest waren onze collega trekkers allemaal al vertrokken! Wij deden alles lekker op ons gemakje, en vertrokken elke dag rond half 11. Onze eerste stop die dag was Dinant, een klein stadje aan de Maas met een mooie kerk en kasteel We staken vervolgens de Maas over bij een sluis richting Mariembourg en pakten we later de route van de RAVeL 2 weer op. Wederom een fietspad, wat erg fijn is omdat er geen auto’s rijden en we gezellig naast elkaar kunnen fietsen. In de buurt van Doische hebben we lekker geluncht bij picknicktafels waar even een drupje regen viel, maar gelukkig niet doorzette. Het weer was trouwens de laatste drie dagen wel hetzelfde. Grijze lucht, heel af en toe een zonnetje, maar de temperatuur is er wel, ongeveer 20 graden. Goed weer om te fietsen dus! Na Mariembourg (een voor-oorlogs dorp waar sindsdien niets meer gerestaureerd is) begonnen de echte klimmetjes. Ons gemiddelde bleef geen 20 km, maar zakte naar de 17. We reden van dorpje naar dorpje, of beter gezegd, van kerktoren naar kerktoren. Gelukkig zagen we de bordjes van onze camping heel snel. Het was een mooie camping en we kwamen telkens fietsers tegen die met hetzelfde boekje naar Parijs aan het fietsen waren. Het zonnetje scheen toen we aankwamen en ’s avonds zijn we met onze buurjongetjes aan het “koehandelen” geslagen: “Waar zijn mijn kippen?” “Wie wil mijn geiten kopen?”.

Dag 6: “Toch een beetje toerist in Laon”
Forges – Laon (87 km)

Na ons ochtendritueel (ontbijten, afwassen, tent inpakken, spullen in bobkar, tanden poetsen) vertrokken we richting Laon. Een forse etappe met veel klimmetjes stond ons voor de boeg, maar we werden uitgezwaaid door onze vriendjes uit Amsterdam. En heel belangrijk: we vertrokken vandaag voor het eerst met een stralend blauwe lucht! Na 10 km staken we de grens over naar Frankrijk waar we een heel stuk fietsten over een mooi heuvelachtig fietspad. We fietsten daarna van dorpje naar dorpje waar alles uitgestorven was, echt ongelofelijk. Je zag geen kip op straat! Misschien kwam het omdat het zondag was, maar dat betwijfelden we. Helaas begon het later op de dag ook te betrekken en hebben we weer regen gehad. Het was echt wel doorploeteren door de heuvels, tussen graan- en maisvelden naar Pierrepont waar we genoten van een lekker cola’tje in het enige tabakszaakje wat open was. Inmiddels waren de regenjasjes opgeborgen in de bob, want de zon begon weer te schijnen. Het laatste stuk was 15 km naar Laon, wat we al van ver konden zien liggen. Daar aangekomen (en het lijkt altijd dichterbij dan het daadwerkelijk is) besloten we een goedkoop hotelletje op te zoeken en een nachtje in een echt bed te slapen. De eigenaar van ‘Hotel Welcome’ die was aangeprezen in ons boekje was erg aardig en onze fietsen mochten in een apart kamertje staan. Na een lekkere douche hebben we de bovenstad van Laon bezocht. We hadden geluk, want de prachtige kathedraal was nog open. Na wat sight-seeing hebben we op een terrasje heerlijk gegeten en zijn we als een roos in slaap gevallen.

Dag 7: “Klimmen naar het kasteel van Napoleon”
Laon – Pierrefonds (76 km)

Na een lekker Frans ontbijt in ons hotelletje vertrokken we richting Pierrefonds. We dachten een korte etappe, maar dat viel helaas anders uit. Dat gaf allemaal niks, want we hadden de tijd en waren een keer ’s ochtends vroeg vertrokken (het scheelde dat we de tent niet in hoefden te pakken). Vandaag leidde de route ons door het bos, langs graanvelden, een mooi kasteel/gekkenhuis en wederom veel kerken. Op een gegeven moment kregen we het even benauwd, want onze proviant was bijna op en alle winkels waren gesloten. Gelukkig was bij de stad Coucy le Chateau een hotel open waar we heerlijk in het zonnetje hebben geluncht en in de wc onze bidons hebben gevuld. Langs zonnebloemvelden en typisch Franse dorpjes fietsten we verder naar de laatste klim van die dag in het bos voor Pierrefonds. Het was erg pittig, vooral met de bobkar achter je zijn die bergen voor je gevoel nog stijler. Maar de afdaling naar het stadje met een prachtig kasteel maakte weer een hoop goed. Er was een mooie en hele goedkope camping in Pierrefonds en na wat boodschappen in het centrum bij de Franse bakker, slager en petit marché hebben we ons tentje opgezet en genoten van een lekker rosétje. We vertrokken ’s avonds richting het kasteel waar om 23.00 uur het vuurwerk losbarste voor quatorze juliet! Erg leuk om daar een keer bij te zijn.

Dag 8: “We zijn er bijna!”
Pierrefonds - Villeparisis (86 km)

Na een warrige ochtend (we waren een pinnetje kwijt waarmee de bobkar gezekerd wordt aan de as), heeft Erik van een stukje ijzer zelf een borgpennetje gefabriceerd en konden we toch weer onze tocht vervolgen. Het was een mooie etappe in het begin door het bos en later langs mais- en zonnebloemvelden en verschillende gezellige dorpjes. Bij de Abdij van Chaalis hebben we in het park in de schaduw (het was mooi weer!) onze heerlijke lunch opgegeten. Daarna via de kleine dorpjes als Mortefontaine, Vémars en Nantouillet van de route af gegaan bij Messy om op zoek te gaan naar een camping in één van van de voorsteden van Parijs. We vonden het leuk om de laatste dag niet zoveel km te fietsen voordat we in Parijs aankwamen. Gelukkig konden we de camping vinden, al was het wel even doorbijten. Een stijle klim omhoog naar het dorpje Parisis leidde ons naar Camping Parc Paris. We waren best moe en nadat we eten hadden gekookt en de was habben gedaan, vielen we om 21.00 uur al in slaap. De volgende dag was de grote dag!!

Dag 9: “We made it!!”
Parisis – Paris (53 km)

Vanochtend waren we vroeg op, want we hadden zoveel zin om Parijs in te fietsen! Helaas was de route langs het kanaal langer dan in ons boekje stond vermeld, maar op een gegeven moment kwamen we dan toch echt aan bij de stadsgrens van Parijs en zagen we de Géode en het Parc de la Vilette. Daarna reden we via de oostkant het centrum van Parijs binnen! Echt een super gaaf gevoel. We fietsten langs de Bastille naar de Notre dame en daarna was het tijd voor een rondje op de rotonde van de Arc de Triomphe! In totaal hebben we 703 kilometer gefietst naar Parijs centrum.

De Notre Dame!

 Rondje over de rotonde van de Arc de Triomphe!

We zijn nog 3 dagen in Parijs gebleven waar we veel van de stad hebben gezien en hebben genoten van het mooie weertje. We verbleven op een camping 6 km buiten de stad, helemaal perfect dus. We kunnen terug kijken op een hele geslaagde vakantie en een mooi avontuur. We willen iedereen bedanken die ons hebben gesteund. Er stond namelijk een mooie verrassing op ons te wachten toen we thuis kwamen en op de rekening van ons project keken. In een paar weken tijd is de teller gestegen van €600,- naar €1350,-. Echt fantastisch!!

Liefs, Annemarie & Erik

 Fietsen naar Parijs voor de school in Kenia!

Op dinsdag 7 juli zullen wij vertrekken vanuit ’s-Gravenzande op onze fiets op weg naar Parijs!! We hebben er ontzettend veel zin in. In totaal ongeveer 700 kilometer en we willen er ongeveer een weekje over doen. Vanuit ’s-Gravenzande zullen we richting België rijden om vervolgens de route van het boekje “Fietsen naar Parijs” van Paul Benjaminse op te pakken. Hij heeft een boekje gemaakt met een route van Eindhoven/Maastricht naar Parijs over mooie fietswegen door afwisselende landschappen (i.p.v. fietsen langs de snelweg). Onderweg zullen we kamperen en alle spullen die we nodig hebben zitten in een karretje achter onze mountainbike. We hebben ondertussen al veel media-aandacht gekregen: we hebben in de ’s-Gravenzander gestaan en ook zijn we al drie keer op de radio (WOS) geweest! Natuurlijk houden we jullie op de hoogte tijdens onze fietstocht via onze website. We hopen met deze ludieke actie zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de bouwmaterialen van de school. Een schoolbankje kost bijvoorbeeld 25 euro en een zak cement 10 euro.

Wilt u deze actie steunen en daarbij de school voor de kinderen in Kenia? Dat kan!

U kunt uw bijdrage overmaken op:

Rek. nr: 34.29.23.781
t.n.v. M.J. Middelburg
o.v.v. Donatie School4Kenya

Trainingsweekendje Gouda

Al regelmatig hebben wij verschillende trainingsrondjes gemaakt, maar zo nu en dan worden we wel met onze neus op de feiten gedrukt over de afstand. Toen we op weg waren naar Zwitserland een aantal weken geleden, schoot de teller van de auto ergens ver in Duitsland naar de 600 kilometer: de afstand die wij, als we in één keer goed rijden, gaan fietsen naar Parijs voor de school in Kenia!  

Natuurlijk willen we niemand teleurstellen en daarom leek het ons het weekend van 12-14 juni een goed moment om maar eens een ‘trainingsweekend’ in te lassen. Meerdere dagen achter elkaar fietsen en meteen een keer kamperen. De billen moeten wennen aan het zadel en de tent moet ook een keer opgezet worden voor hij in de bobkar verdwijnt.

Omdat Erik in de ochtend toch naar de tandarts moest, had hij meteen een hele dag vrij genomen. Op vrijdagochtend dus eerst even lekker bij de tandarts gezeten, daarna even een bakkie gedaan en nog snel even een broodje gegeten bij Erik  zijn ouders, om vervolgens per auto, richting Gouda te rijden. Heerlijk weer en ideale omstandigheden om het tentje op te zetten.

We hadden de TomTom bij ons en al snel vonden we dan ook een camping. Nadat we het tentje hebben opgezet zijn we op ons gemakje per fiets naar Gouda gegaan. Eerst proviand voor de volgende dag inslaan en vervolgens lekker op het terras te gaan zitten (we hadden toch al zeker 5 hele kilometers gefietst). ’s Avonds zijn we vervolgens naar Oudenwater gefietst (we komen dus wel aan onze kilometers) en hebben daar lekker  in het zonnetje gegeten. 

Vanaf Oudewater zijn we weer terug gefietst om vervolgens in ons tentje te duiken. De nacht was niet heel erg warm, maar met zijn tweeën knus in een tentje heb je gelukkig erg veel aan elkaar. Omdat we nogal moe waren, vielen we vrij snel in slaap om weer snel wakker te worden van een aantal kikkers, die het nodig vonden om de hele nacht van zich te laten horen. Uiteindelijk hebben we toch redelijk geslapen, maar zonder die kikkers had het van ons ook gemogen.  

’s-Ochtends een aantal gemiste oproepen en wat blijkt: de WOS (Westlandse Omroep Stichting) wil onze fietstocht naar Parijs gaan volgen! Erg leuk natuurlijk en hoe meer aandacht er voor Kenia is hoe beter. Zo’n goed bericht geeft natuurlijk erg veel energie en we zijn dan meteen op onze fietsten gesprongen om flink wat kilometers te maken in de omgeving van Gouda richting de Reeuwijkse plassen. Geen verkeerde omgeving om lekker in het zonnetje rond te toeren.

Het fietsvakantie gevoel zat er al helemaal in en we hadden zo door kunnen fietsten naar Parijs. Helaas moeten we nog even wachten en heeft Erik op zondag een ander trainingsmaatje gezocht en is hij met zijn broer (Martijn) nadat de buien waren over getrokken, naar de Loonse en Drunese duinen gegaan. Het had erg veel geregend en het was dus echt spelen in de modder. Er was weinig te merken van het mulle zand, maar de modder maakte wederom een pittig parcour. Het blijft een mooie route en helemaal als je onderweg nog een ree tegengekomen die echt vlak voor ons over stak. Vijfentwintig kilometer verder en 2 uur later kwamen we weer terug bij de auto. Onherkenbaar met als primaire kleur bruin. De blikken op het terras waren veelzeggend en een oudere dame wist ons te melden dat ze niet zou weten hoe ze ons in haar appartementje binnen zou kunnen laten. Gelukkig hadden daarin geen interesse dus dat was gemakkelijk opgelost…..  Op de parkeerplaats hebben we ons als twee koolmeesjes gewassen in de grote plassen die nog over waren, om enigszins moddervrij de auto in te kunnen stappen. Thuis stond er al een heerlijk biefstukje op ons te wachten en de maaltijd smaakte dan ook meer dan goed.

Al met al een zeer geslaagd trainingsweekend en met vol vertrouwen kijken we uit naar 7 juli wanneer het allemaal gaat beginnen.